واژه‌ی «قتل» به معنای "کُشتن و کُشته شدن" می‌باشد و در قرآن ، این واژه با مصادیق زیادی به کار رفته است. از قتل هابیل به دست قابیل گرفته، تا کشته شدن یک قوم به واسطه عذاب الهی، تا جنگیدن دو گروه حق و باطل با یکدیگر و حتی کشته شدن کودکان بی‌گناه، و . . . . پس چنین نیست که تمامی این آیات، دستور به کشتن باشد.



امر به قتل
شاید اگر تمامی آیاتی که در آن واژه‌ی "قتل" آمده است را مطالعه کنیم، کمتر از ده آیه‌ی امر به کشتن داشته باشد ، که بیشتر این تعداد نیز به موضوع "جنگ" اختصاص دارد که در ادبیات قرآنی به آن "قتال" گفته می‌شود.


"قتال" به معنای کشتار نیست
وقتی دو گروه از انسانها با یکدیگر می جنگند به آن قتال یا مقاتله می گویند و این با امر به کشتن که به صورت یک طرفه و بدون در نظر گرفتن اینکه ایا طرف مقابل قصد نبرد دارد یا نه فرق می کند . طبیعی است که اگر کسی به جنگ شما آمد شما با او خواهید جنگید در قرآن نیز دستور به کشتن کسانی داده شده که به قصد کشتن شما به پا خواسته اند شما در مقابل چنین افرادی چه خواهید کرد ؟ آیا میتوان به اسلام به صرف اینکه امر به مقابله با ظلم را به صورت یک واجب شرعی مطرح کرده برچسب خشونت طلبی زد ؟ آیا مقابله با ظلم و مقاومت در برابر کسانی که به شما تعدی کرده اند خشونت طلبی است؟ خشونت طلب کسی است که حمله میکند یا کسی که در برابر او مقاومت می کند ؟
اتفاقاً ریشه ناراحتی و بغض و ترس دشمنان از اسلام، در همین توجه به جنگ، به معنای مقاومت در برابر ستمگران است .
چون فقط اسلام است که امت خود و مردمان جهان را تعلیم می‌دهد که باید علیه استکبار و ظلم بپا خیزید و از خودشان دفاع کنند
هر چند در اسلام دستور به جنگ ابتدایی و کشور گشایی نداریم اما این به معنای آن نیست که در برابر تجاوز دیگران هم هیچ عکس العملی از خود نشان ندهیم و خوب طبیعی است که در این مقابله کسی میکشد و کسی کشته میشود اما مهم در انگیزه و دلیل این مقاتله است به علاوه اینکه اسلام دستور میدهد که - در کشتن طرف مقابلتان زیاده روی نکنید

-اگر ترسید و فرار کرد او را دنبال نکنید

-او را غافلگیرانه نکشید ( ترور نکنید )

-اگر با یک ضربه کشته شد دیگر به او ضربه نزنید

-برای انجام وظیفه و دفع حمله او با وی مقابله کنید و برای کینه و بغض شخصی دست به چنین کاری نزنید

-فقط با کسانی بجنگید که به مقابله با شما آمده اند و با زنان و کودکان کاری نداشته باشید و . . . . و احکام فراوانی که در مورد جنگ در کتب فقهی موجود است


پس اولا اسلام دستور به جنگ ابتدایی نمیدهد
ثانیا میگوید فقط با کسانی که به شما حمله کرده اند بجنگید
ثالثا احکام و قوانین زیادی برای جنگ در نظر گرفته که با روح خشونت طلبی (کشتار) که اسلام را به آن متهم می کنند بسیار فاصله دارد

نوشتن دیدگاه


تصویر امنیتی
تصویر امنیتی جدید